ผู้ป่วยที่มีภาวะเสียการสื่อความ มักเผชิญกับข้อจำกัดในการแสดงความคิด ความรู้สึก ความต้องการ สูญเสียความสามารถในการสื่อความหมาย ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตโดยตรงต่อผู้ป่วยและผู้ดูแล เนื่องจากการสื่อสารเป็นพื้นฐานสำคัญของความสัมพันธ์ และการมีส่วนร่วมในสังคม การฟื้นฟูสมรรถภาพด้านการสื่อสารจึงไม่เพียงมุ่งเน้นที่การฝึกทักษะภาษาและการพูดเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงการเสริมสร้างกำลังใจ การสะท้อนคิด และการตระหนักรู้ถึงคุณภาพชีวิตของทั้งผู้ป่วยและผู้ดูแล การประเมินตนเองผ่านแบบสอบถามก่อนและหลังการฝึกพูด จึงเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยสะท้อนการเปลี่ยนแปลงทั้งด้านการสื่อสารและมิติทางจิตใจ อันนำไปสู่การพัฒนาการดูแลที่มีคุณภาพและสอดคล้องกับความต้องการที่แท้จริงของผู้ป่วยและครอบครัว
การส่งเสริม สะท้อนคิด คุณภาพชีวิตและการประเมินตนเอง ของกลุ่มผู้ดูแลและผู้ป่วยที่มีภาวะเสียการสื่อความ
โดย : นายเฉลิมชัย นิลสุวรรณโฆษิต นักแก้ไขการพูด