เป็นธรรมดาของผู้ดูแลหลัก สำหรับผู้ป่วยโรคเรื้อรังหรือผู้สูงอายุทุพพลภาพ ที่อาจจะรู้สึกเหน็ดเหนื่อย เบื่อหน่ายได้ในบางเวลาที่จะต้องแบกภาระดูแลผู้ป่วย แต่ถ้ามีความรู้สึกดังกล่าวติดต่อกันเป็นเวลานานๆหรือตลอดเวลา นี่ก็อาจจะเป็นสัญญาณเตือนว่า ผู้ดูแลคนนั้นกำลังต้องการความช่วยเหลือ ซึ่งก็อาจจะต้องถึงเวลาที่ควรจะเยียวยาผู้ดูแลผู้ป่วยด้วยอีกคน ส่วนสัญญาณต่างๆ เหล่านั้นจะมีอะไรบ้างเราลองไปรีเช็คกัน
- อยากจะหนีไปให้พ้นความรับผิดชอบที่ดูเหมือนทับถมกันมากขึ้นทุกที
- รู้สึกเหมือนกำลังรับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างอยู่เพียงคนเดียว
- กิจวัตรประจำวันดูช่างยุ่งเหยิง และวุ่นวายสับสนไปหมด
- ไม่มีเวลาได้ออกไปข้างนอก เข้าสังคม หรือทำธุระส่วนตัว
- การกิน อยู่ หลับนอน ของผู้ดูแลเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
- น้ำหนักลด เบื่ออาหาร เบื่อหน่ายไปหมด
- หงุดหงิด โกรธง่ายแม้กับสาเหตุเพียงเล็กน้อย
- ไม่มีสมาธิจดจำสิ่งต่างๆ หลงลืมแม้แต่สิ่งสำคัญ
- ใช้ยาหรือสารเสพติดมากกว่าเดิม เช่น ยานอนหลับ เหล้า บุหรี่
ทั้งนี้ถ้าหากใครเข้าข่ายอยู่ในอาการดังนี้หลายข้อจนมากเกินไป คุณหมอได้แนะนำให้วางแผนการดูแลให้ดี อย่าให้เป็นภาระตกหนักที่ใครเพียงคนเดียวตลอดเวลา ถ้าเป็นไปได้อาจจ้างผู้อื่นให้มาทำหน้าที่ดูแลชั่วคราวเป็นครั้งๆ เพื่อให้ผู้ดูแลหลักมีเวลาพักผ่อนหรือทำธุระส่วนตัวบ้าง
แบ่งหน้าที่ด้านต่างๆให้ญาติพี่น้องคนอื่นได้มีส่วนรับผิดชอบร่วมกัน เช่น ภาระค่าใช้จ่ายในบ้าน การทำความสะอาดบ้าน หรือหน้าที่พาผู้ป่วยมาโรงพยาบาล หาเวลาพักผ่อนไปทำกิจกรรมที่ตนเองชอบบ้างเพื่อผ่อนคลายความเครียด พูดคุยพบปะสังสรรค์ เข้าสังคม
นอกจากบรรเทาความเครียดแล้ว ต้องดูแลรักษาสุขภาพกายของตนเองให้แข็งแรงอยู่เสมอด้วย และก็ต้องหมั่นเติมกำลังใจซึ่งกันและกัน ก็จะลดปัญหาเหล่านี้ลงไปได้
ข้อมูลจาก
อาจารย์ แพทย์หญิงวัจนา ลีละพัฒนะ
และผู้ช่วยศาสตรจารย์ แพทย์หญิงสายพิณ หัตถีรัตน์
ภาควิชาเวชศาสตร์ครอบครัว
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี
มหาวิทยาลัยมหิดล
